Buitenlandse boete in je brievenbus

Twee regelingen, niet één

Bijna alle verwarring komt hiervandaan. Er is een richtlijn die regelt dat het land waar je iets deed erachter kan komen wie je bent en je kan aanschrijven. En er is een apart kaderbesluit dat regelt of jouw eigen land een buitenlandse geldboete erkent en int.

De richtlijn zegt dat zelf, in haar overwegingen:

Verdere procedures vallen onder de toepasselijke rechtsinstrumenten, waaronder die inzake wederzijdse bijstand en wederzijdse erkenning, bijvoorbeeld Kaderbesluit 2005/214/JBZ van de Raad.

Richtlijn (EU) 2015/413, overweging 15.

Met andere woorden: de richtlijn stopt bij de brief. Wat daarna komt, valt onder andere regels.

Voor welke overtredingen ze je mogen opzoeken

Het toepassingsgebied is een gesloten lijst van acht:

De richtlijn is van toepassing op de volgende verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen: a) rijden met een te hoge snelheid; b) niet dragen van een veiligheidsgordel; c) niet stoppen voor een rood licht; d) rijden onder invloed van drank; e) rijden onder invloed van drugs; f) niet dragen van een veiligheidshelm; g) gebruiken van een verboden rijstrook; h) illegaal gebruik van een mobiele telefoon of een ander communicatieapparaat tijdens het rijden.

Richtlijn (EU) 2015/413, artikel 2.

Kijk goed wat er niet in staat. Parkeren staat er niet bij. Tol staat er niet bij. Rij- en rusttijden staan er niet bij, en overbelading ook niet. Dat betekent niet dat je daarvoor nooit iets hoort, maar wel dat dít mechanisme daar niet voor bedoeld is; die zaken lopen langs andere wegen.

De brief, en wat erin moet staan

Eerst iets dat vaak wordt vergeten: het land waar je iets deed mag vervolgen, het moet niet.

De lidstaat van de overtreding besluit om al dan niet een afhandelingsprocedure met betrekking tot de in artikel 2 opgenomen verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen in te stellen.

Richtlijn (EU) 2015/413, artikel 5, lid 1.

Besluiten ze wel te vervolgen, dan ligt vast wat er in de brief hoort:

deelt hij overeenkomstig zijn recht alle relevante informatie mee, en met name de aard van de desbetreffende verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertreding, de plaats, de datum en het tijdstip van de overtreding, de titel van de overtreden nationale wetsartikelen, alsmede de sanctie daarop, en in voorkomend geval gegevens betreffende de apparatuur die is gebruikt om de overtreding vast te stellen.

Richtlijn (EU) 2015/413, artikel 5, lid 2.

Plaats, datum, tijdstip, het overtreden wetsartikel, de sanctie, en in voorkomend geval welke apparatuur het heeft vastgesteld. Ontbreekt dat, dan weet je waar je naar kunt vragen.

En in welke taal

verstuurt de lidstaat van de overtreding, met het oog op de eerbiediging van de grondrechten, de informatiebrief in de taal van het inschrijvingsdocument van het voertuig, voor zover dat beschikbaar is, of in één van de officiële talen van de lidstaat van inschrijving.

Richtlijn (EU) 2015/413, artikel 5, lid 3.

De taal van je kentekenbewijs dus, of een officiële taal van het land waar het voertuig is ingeschreven. Een brief die je niet kunt lezen is niet iets waar je maar mee moet leren leven.

Let op dat dit hangt aan het inschrijvingsland van het voertuig, niet aan jouw nationaliteit. Rij je op een Nederlands kenteken, dan komt de brief in het Nederlands, ook als je zelf Pools of Roemeens bent. En de brief gaat naar de eigenaar of houder van het voertuig, wat bij een bedrijfsauto dus je werkgever is.

Innen is iets anders dan vinden

Voor het daadwerkelijk erkennen en innen van een geldelijke sanctie geldt kaderbesluit 2005/214/JBZ. Daarin staan gronden waarop het uitvoerende land kan weigeren, en één daarvan is puur een bedrag.

Er staat ook een bepaling die in jouw voordeel kan werken:

Indien vaststaat dat de beslissing betrekking heeft op feiten die niet op het grondgebied van de beslissingsstaat zijn gepleegd, kan de tenuitvoerleggingsstaat besluiten het bedrag van de sanctie te beperken tot het maximum dat door zijn nationale recht wordt bepaald.

Kaderbesluit 2005/214/JBZ, artikel 8, lid 1.

De grens van 70 euro, en waarom die vaker fout wordt uitgelegd

Dit is het cijfer dat op elk forum rondgaat, meestal verkeerd. Wat er staat is dit:

De bevoegde autoriteit van de tenuitvoerleggingsstaat kan tevens weigeren de beslissing te erkennen of ten uitvoer te leggen, indien vaststaat dat: [...] h) de geldelijke sanctie minder bedraagt dan 70 EUR of het equivalent van dat bedrag.

Kaderbesluit 2005/214/JBZ, artikel 7, lid 2, aanhef en onder h.

Er staat kan weigeren, niet moet weigeren. Het is een mogelijkheid voor het uitvoerende land, geen automatische ondergrens en zeker geen vrijstelling voor jou.

Wat je dus niet moet concluderen: dat een boete onder de 70 euro nooit doorkomt. Wat je wel kunt concluderen: dat er een drempel bestaat waaronder een land kan besluiten er geen procedure voor op te tuigen, en dat dit per land verschilt.

En let op de volgorde. Deze weigeringsgrond gaat over het innen in jouw land. Hij zegt niets over of het land waar je reed je mag aanschrijven, en niets over wat er gebeurt als je daar nog eens komt rijden.

Verder lezen

• Hoe een Franse boete werkt
• Italiaanse boete met buitenlands kenteken, waar je ter plekke een borgsom kunt moeten betalen
• Spaanse boete en de korting van 50 procent

Bronnen

• Richtlijn (EU) 2015/413 ter facilitering van de grensoverschrijdende uitwisseling van informatie over verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen, overweging 15 en artikelen 2 en 5. EUR-Lex
• Kaderbesluit 2005/214/JBZ van de Raad inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op geldelijke sancties, artikel 7, lid 2, en artikel 8, lid 1. EUR-Lex

De wetteksten zijn woordelijk overgenomen uit de Nederlandse taalversies op EUR-Lex en nagekeken op 21 augustus 2026. Deze pagina beschrijft het Europese kader. Hoe een land zijn eigen procedure inricht, welke termijnen het hanteert en hoe het bezwaar regelt, verschilt per land en valt hier buiten. Dit is geen juridisch advies in een concreet geval.