Medische keuring voor rijbewijs C

Groep 1 en groep 2 zijn twee verschillende regimes

De richtlijn deelt bestuurders in twee groepen. Groep 1 is het gewone rijbewijs. Groep 2 zijn de zware categorieën, dus C, CE, D en DE. Voor jou als vrachtwagenchauffeur geldt overal in bijlage III de kolom van groep 2, en die is strenger.

Dat onderscheid loopt door de hele bijlage heen. Waar je online een norm tegenkomt zonder dat erbij staat welke groep het betreft, heb je aan dat cijfer niets.

Wanneer je gekeurd wordt

Voor groep 1 geldt een keuring alleen als er iets uit de formaliteiten of het examen blijkt:

Groep 1: De aanvragers moeten een medisch onderzoek ondergaan, indien bij het vervullen van de vereiste formaliteiten of tijdens het examen dat zij moeten afleggen voor het verkrijgen van een rijbewijs, blijkt dat zij één of meer van de in deze bijlage vermelde lichamelijke of geestelijke gebreken hebben.

Richtlijn 2006/126/EG, bijlage III, punt 3.

Voor groep 2 ligt dat anders, en dit is de kern van deze pagina:

Groep 2: De aanvragers moeten een medisch onderzoek ondergaan vóór de eerste afgifte van een rijbewijs; vervolgens worden de bestuurders bij elke verlenging van het rijbewijs getest volgens het nationale systeem van de lidstaat van normaal verblijf.

Richtlijn 2006/126/EG, bijlage III, punt 4.

Twee dingen staan hier. Een keuring vóór de eerste afgifte, dus voordat je je rijbewijs C krijgt. En daarna een test bij elke verlenging, volgens het systeem van het land waar je normaal woont.

Dat laatste is belangrijk als je in het ene land woont en in het andere werkt. Het is het land van je normale verblijfplaats dat het systeem bepaalt, niet het land waar je werkgever zit.

Jouw land mag strenger zijn

De lidstaten kunnen voor de afgifte of verlenging van een rijbewijs strengere normen vaststellen dan de in deze bijlage vervatte normen.

Richtlijn 2006/126/EG, bijlage III, punt 5.

Dit is de zin die je moet onthouden bij alles wat je hierover leest, ook op deze site. Wat in de richtlijn staat is een minimum. Elk land mag daar bovenop gaan, en verschillende landen doen dat ook.

Kom je dus een Europese norm tegen en zegt je keuringsarts iets strengers, dan is dat niet automatisch een fout. Het kan gewoon de nationale invulling zijn.

Wat er in de bijlage aan bod komt

Bijlage III behandelt onder meer gezichtsvermogen, gehoor, aandoeningen van het bewegingsapparaat, hart- en vaatziekten, diabetes, neurologische aandoeningen, obstructief slaapapneusyndroom, psychische aandoeningen, alcohol, drugs en geneesmiddelen, en nieraandoeningen.

Twee daarvan werken we op deze site uit met de wettekst erbij, omdat ze voor chauffeurs het vaakst spelen:

• Ogen en rijbewijs groep 2, met de eisen aan gezichtsscherpte en gezichtsveld
• Slaapapneu en je rijbewijs, met de termijnen voor herkeuring

Wie beslist er uiteindelijk

Niet de richtlijn en niet een website. De richtlijn geeft minimumnormen, het nationale systeem vult ze in, de keuringsarts beoordeelt, en de bevoegde instantie beslist over je rijbewijs.

Heb je een aandoening of gebruik je medicatie en vraag je je af wat dat betekent, ga daar dan mee naar de keuringsarts. Dat is niet alleen de veiligste route, het is ook de enige die tot een geldig oordeel leidt.

Wat er nog aankomt: richtlijn (EU) 2025/2205

Bronnen

• Richtlijn 2006/126/EG betreffende het rijbewijs, bijlage III (minimumnormen inzake lichamelijke en geestelijke geschiktheid), punten 3, 4 en 5. EUR-Lex

De wetteksten zijn woordelijk overgenomen uit de Nederlandse taalversie op EUR-Lex en nagekeken op 21 augustus 2026. Bijlage III is sinds 2006 op onderdelen gewijzigd; de hier geciteerde punten 3, 4 en 5 zijn ongewijzigd. Voor gezichtsvermogen en slaapapneu gelden latere teksten, zie de gidsen daarover. Lidstaten mogen strengere normen stellen, dus de nationale eisen kunnen verder gaan dan hier staat.